“Liever boeken voor volwassenen dan kinderboeken”

“Liever boeken voor volwassenen dan kinderboeken”

Shirin Mozaffar uit Iran weet wat een ‘oude knar’ is. En ook wat de betekenis is van ‘de krenten in de pap’. Dat leerde ze niet in de taalcursus die ze volgde, maar in de gesprekken met taalcoach Ans Schiphorst. Taalcoaches en –maatjes werken samen in Gilde SamenSpraak, het taal- en integratieproject van Gilde Nederland. Bibliotheek Den Haag droeg er ook dit jaar een flink steentje aan bij. Door een Leeskring te organiseren bijvoorbeeld. 

Shirin Mozaffar en taalcoach Ans Schiphorst

Shirin Mozaffar en taalcoach Ans Schiphorst

Ans Schiphorst en Shirin Mozzafar waren taalcoach en – maatje bij Gilde SamenSpraak. Ze zitten samen aan Ans’ keukentafel en kijken terug op hun bijzondere en succesvolle samenwerking.

Taalcoaches en taalmaatjes: waar draait het om tussen die twee?
Ans Schiphorst: “Om het gewone, alledaagse contact. Leren door te praten, over dagelijkse dingen en ervaringen, door boeken te lezen of naar de film gaan.”

Shirin, je had al een cursus gevolgd (aan de Technische Universiteit Delft), en sprak goed Nederlands.

Waarom meldde je je aan bij SamenSpraak?
“Ik wilde de taal nog beter leren spreken. Ik kreeg niet vaak de kans Nederlands te oefenen. Zodra mensen horen dat je ergens anders vandaan komt, beginnen ze in het Engels. En op m’n werk (als werktuigbouwkundige) spreek ik ook vrijwel alleen Engels. Daardoor voelde ik me onzeker, was verlegen om Nederlands te praten. Ik wilde van die onzekerheid af. Met die wens werd ik door SamenSpraak aan Ans Schiphorst gekoppeld, en dat bleek een perfecte match!

Ans, wat maakte jou tot taalcoach?
“Er wonen hier mensen met allerlei culturele achtergronden, van wie er veel de taal goed willen leren. Daar wil ik bij helpen, kijken hoever we kunnen komen. Begrijp me goed, ik ben geen juf die grammatica oefent. Ik probeer mijn maatjes te helpen taalvaardiger te worden, in de zuivere zin van het woord. Ik heb geen taal- of onderwijskundige achtergrond, maar wel een brede algemene ontwikkeling, en interesse in mensen.”

Is er begeleiding?
“Gilde organiseert bijeenkomsten voor taalcoaches. Die zijn bedoeld om de kennis te vergroten – ze geven voorbeelden en tips – maar ook om de deelnemers weer te motiveren. Ook de bibliotheek is betrokken, we krijgen bijvoorbeeld een rondleiding in de Centrale Bibliotheek, en staan dan ook stil bij het ondersteunende materiaal dat de bibliotheek heeft.”

Hoe vulden jullie je programma in?
Ans: “We spraken elke week af, bij de een of bij de ander thuis. En we praatten over alles: ons dagelijks leven, werk, maar ook over boeken en films. Shirin: “Of we gingen wandelen. Ik liep de eerste keer met een boekje en pen in het park en schreef alles op wat ik belangrijk vond. Juist door die gesprekken leerde ik veel”. Ans: “Ik was erg geïnteresseerd in de Iraanse cultuur en daar stemden we af en toe ons programma ook op af. We hebben bijvoorbeeld allebei Het huis van de moskee gelezen van Kader Abdollah, zijn samen naar Carré geweest waar hij vrouwen interviewde. We hebben een Perzische film gezien en heerlijk Perzisch gegeten. We wisselden echt kennis uit.”

Jullie lazen boeken. Shirin, gebruikte je je abonnement van de bibliotheek daarvoor?
“Ja, als ‘taalmaatje’ was ik gratis lid van de bibliotheek. Ik kwam er regelmatig, vooral toen ik examens moest doen. En voor de Leeskring.”

Jullie hebben dus ook meegedaan aan de Leeskring die de bibliotheek organiseert voor taalkoppels van SamenSpraak?
Ans: ”Jazeker! We hebben daarvoor Moby Dick gelezen. Er samen uitgebreid over gepraat natuurlijk, en ten slotte met andere taalkoppels in een centrale bijeenkomst onze bevindingen verteld. Peter Korfage van de bibliotheek maakte daar altijd veel werk van, hij gaf uitleg, stelde vragen, draaide soms een film.” * Shirin: ”Ik heb ook Oeroeg gelezen. Het goede van deze Leeskring was dat we boeken voor volwassenen lazen, en geen kinderboeken. Ik heb er echt veel van geleerd. Elk stukje informatie dat je krijgt, voegt iets toe, waardoor je je weer zekerder voelt in je omgeving. Bovendien kom je in zo’n bijeenkomst mensen van andere culturen tegen en voel je je gesterkt: ik ben niet de enige die de taal nog niet helemaal beheerst.”

Andere taalkoppels ontmoeten kan ook in het SamenSpraak Café, elke eerste woensdag van de maand in de Centrale Bibliotheek. Gaan jullie daar heen?
Ans: “Als ik kan, ga ik er zeker heen, je ontmoet er veel mensen, hoort van elkaar hoe het de anderen vergaat, leuke, soms hilarische verhalen, suggesties en veel optimisme.”

*Peter Korfage is overleden op 12 maart 2013 (red.)

Tekst: Ton van der Veeken

Foto(‘s): Loes Schleedoorn

2018-01-09T16:59:22+00:00